یک روز بعداز ظهر وقتی که جو با ماشین پونتیاکش می کوبید که بره خونه، زن مستی رو دید که اونو متوقف کرد. ماشین مرسدسش پنچر بود. جو می تونست ببینه که اون زن ترسیده و بیرون توی برف ها ایستاده. تا اینکه بهش گفت:      "من جو هستم و اومدم که بهتون کمک کنم." 

زن گفت: "من از سن لوئیز میام و فقط از اینجا رد میشدم . باید صد تا ماشین دیده باشم که از کنارم رد شدن و این واقعا لطف شما بود."

وقتی که او لاستیک رو عوض کرد و درب صندوق عقب رو بست و آماده شد که بره زن پرسید: " من چقدر باید بپردازم؟ "  و جو به زن چنین گفت:

شما هیچ بدهی به من ندارید. من هم در چنین شرایطی بوده ام و روزی یک نفر هم به من کمک کرد همانطور که من به شما کمک کردم. اگر تو واقعا می خواهی که بدهیت رو به من بپردازی باید این کار و بکنی. " نگذار زنجیر عشق به تو ختم بشه! "

چند مایل جلوتر زن کافه ی کوچکی را دید و رفت تو تا چیزی بخوره و بعد راهشو ادامه بده.  ولی نتونست بی توجه از لبخند شیرین زن پیشخدمتی بگذره که می بایست هشت ماهه باردار باشه و از خستگی روی پا بند نبود.

او داستان زندگی پیشخدمت رو نمی دانست و احتمالا هیچوقت هم نخواهد فهمید.

وقتی که پیشخدمت رفت تا بقیه صد دلارشو بیاره زن از در بیرون رفته بود. در حالیکه روی دستمال سفره این یادداشت رو باقی گذاشت.  اشک در چشمان پیشخدمت جمع شده بود وقتی که نوشته زن رو می خوند:

"شما هیچ بدهی به من ندارید من هم در چنین شرایطی بوده ام و روزی یک نفر هم به من کمک کرد همانطور که من به شما کمک کردم . اگر تو واقعا می خواهی که بدهیت رو به من بپردازی باید این کار و بکنی. نگذار زنجیر عشق به تو ختم بشه"

اون شب وقتی که زن پیشخدمت از سرکار به خونه رفت  به تختخواب رفت در حالیکه به اون پول و یادداشت زن فکر می کرد.

وقتی که شوهرش دراز کشید تا بخوابه به آرومی و نرمی  در گوشش گفت:

" همه چیز داره درست میشه. دوستت دارم جو!"